نحوه گرفتن سود ثابت از صندوق
سود صندوقهای درآمد ثابت از محل درآمد داراییهایی تامین میشود که صندوق در آنها سرمایهگذاری کرده است. این سود میتواند به دو شکل اصلی به سرمایهگذار برسد:
- پرداخت سود دورهای
- افزایش ارزش واحدهای صندوق
در برخی صندوقها، سود به صورت نقدی و در بازههای زمانی مشخص مانند ماهانه به حساب سرمایهگذار واریز میشود. در این حالت، شما بدون فروش واحدهای خود از صندوق، صرفا از محل نگهداری سرمایه، سود دریافت میکنید. اما در برخی دیگر از صندوق های درآمد ثابت، سود به شکل افزایش قیمت واحدها یا همان افزایش ارزش خالص داراییها محاسبه میشود و سرمایهگذار در زمان فروش واحدها، سود خود را دریافت میکند.
نحوه محاسبه سود به زبان ساده
به طور کلی، محاسبه سود صندوق درآمد ثابت بر اساس میزان سرمایهگذاری و نرخ بازدهی صندوق انجام میشود. فرمول ساده محاسبه سود به این شکل است:
سود = مبلغ سرمایهگذاری × نرخ سود × مدت سرمایهگذاری
فرض کنید شما ۵۰ میلیون تومان را در یک صندوق درآمد ثابت با نرخ سود سالانه ۳۰ درصد سرمایهگذاری کردهاید. اگر سرمایه شما به مدت یک سال کامل در صندوق باقی بماند، سود تقریبی به این صورت محاسبه میشود:
۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ × ۳۰ درصد = ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان سود سالانه
حالا اگر همین سرمایه فقط به مدت ۶ ماه در صندوق باشد، سود تقریبی برابر خواهد بود با:
۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ ÷ ۲ = ۷٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان
محاسبه سود روزشمار
بیشتر صندوق های درآمد ثابت سود را به صورت روزشمار محاسبه میکنند. یعنی حتی اگر سرمایهگذاری شما کمتر از یک ماه باشد، به همان تعداد روز حضور سرمایه در صندوق، سود دریافت میکنید.
فرمول محاسبه سود روزشمار به شکل زیر است:
سود روزشمار = مبلغ سرمایهگذاری × نرخ سود سالانه × تعداد روزها / ۳۶۵

برای مثال، اگر ۱۰۰ میلیون تومان را با نرخ سود سالانه ۲۸ درصد به مدت ۳۰ روز در یک صندوق درآمد ثابت سرمایهگذاری کنید، سود تقریبی شما برابر خواهد بود با:
۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ × ۲۸ درصد × ۳۰ / ۳۶۵
که عددی حدود ۲٬۳۰۰٬۰۰۰ تومان میشود.
این شیوه محاسبه باعث میشود سرمایهگذار حتی در صورت خروج زودتر از صندوق، سود متناسب با مدت حضور خود را دریافت کند و برخلاف سپردههای بانکی، با جریمه یا شکست نرخ سود مواجه نشود.
در مجموع، ساختار شفاف محاسبه سود و ثبات نسبی بازدهی، مهمترین دلیلی است که انواع صندوق درآمد ثابت را به گزینهای محبوب برای سرمایهگذاری کمریسک تبدیل کرده است.
انواع صندوق درآمد ثابت
صندوق های درآمد ثابت فقط یک قالب ساده و یکشکل ندارند و بسته به ساختار، نحوه پرداخت سود، نوع داراییها و حتی هدفی که دنبال میکنند، در دستهبندیهای مختلفی قرار میگیرند. شناخت انواع صندوق درآمد ثابت کمک میکند سرمایهگذار انتخاب دقیقتری داشته باشد و بداند کدام نوع صندوق با نیاز مالی، میزان ریسکپذیری و افق سرمایهگذاری او سازگارتر است.
به طور کلی، انواع صندوق درآمد ثابت را میتوان از چند زاویه مختلف بررسی کرد؛ ترکیب دارایی، شیوه تقسیم سود، نحوه معامله و کارکرد صندوق مهمترین این موارد هستند که در ادامه، هر یک از این دستهبندیها را بهصورت جداگانه بررسی میکنیم.
صندوق های درآمد ثابت براساس ترکیب دارایی
یکی از مهمترین معیارهای دستهبندی صندوق درآمد ثابت، نوع و نسبت داراییهایی است که صندوق در آنها سرمایهگذاری میکند. ترکیب دارایی مشخص میکند صندوق تا چه اندازه ریسکپذیر است و بازدهی آن چگونه شکل میگیرد.
صندوق با درآمد ثابت عادی
صندوق درآمد ثابت عادی رایجترین و شناختهشدهترین نوع صندوق درآمد ثابت در بازار سرمایه است. زمانی که بهصورت کلی از صندوق درآمد ثابت صحبت میشود، معمولا منظور همین نوع صندوقهاست.
در این صندوقها، بخش عمده سرمایه در داراییهای کمریسک مانند اوراق بدهی دولتی، اوراق مشارکت، اسناد خزانه، گواهی سپرده بانکی و سپردههای مدتدار سرمایهگذاری میشود. با این حال، مدیر صندوق اجازه دارد درصد محدودی از داراییها را در سهام شرکتهای بورسی یا ابزارهای با ریسک بالاتر سرمایهگذاری کند. این سهم معمولا سقف مشخصی دارد و هدف آن، بهبود بازدهی کلی صندوق بدون افزایش قابل توجه ریسک است.
صندوق های درآمد ثابت عادی برای افرادی مناسب هستند که به دنبال تعادل بین امنیت سرمایه و دریافت سود منطقی هستند. این صندوقها نه کاملا بدون ریسکاند و نه وارد نوسانات شدید بازار میشوند. به همین دلیل، در بسیاری از سبدهای سرمایهگذاری، نقش ستون اصلی بخش کمریسک پرتفوی را ایفا میکنند.
صندوق با درآمد ثابت نوع دوم
صندوق های درآمد ثابت نوع دوم از نظر ترکیب دارایی محافظهکارانهتر از صندوقهای عادی هستند. تفاوت اصلی این صندوقها در آن است که مدیر صندوق الزامی به سرمایهگذاری در سهام ندارد و میتواند کل دارایی صندوق را در ابزارهای بدون ریسک یا بسیار کمریسک نگهداری کند.

در عمل، سهم سرمایهگذاری در سهام در این صندوقها صفر یا نزدیک به صفر است و تمرکز اصلی بر اوراق بدهی و سپردههای بانکی قرار دارد. به همین دلیل، نوسان ارزش واحدهای این صندوقها بسیار محدود است و ریسک آنها در پایینترین سطح ممکن قرار میگیرد.
نکته مهم این است که صندوقهای نوع دوم معمولا سود نقدی دورهای پرداخت نمیکنند و سود آنها به شکل افزایش ارزش واحدهای صندوق تجمیع میشود. این نوع صندوقها بیشتر برای سرمایهگذارانی مناسب هستند که اولویت اصلی آنها حفظ سرمایه و ثبات مطلق است و به دنبال دریافت سود ماهانه نیستند.
صندوق های درآمد ثابت براساس تقسیم سود
شیوه پرداخت سود یکی دیگر از معیارهای مهم در انتخاب صندوق درآمد ثابت است. سرمایهگذاران بسته به نیاز نقدینگی خود، ممکن است یکی از این دو مدل را ترجیح دهند.
برخی صندوق های درآمد ثابت سود را در بازههای زمانی مشخص، معمولا به صورت ماهانه، به حساب سرمایهگذاران واریز میکنند. در این حالت، سرمایهگذار بدون فروش واحدهای خود، جریان درآمدی منظم دریافت میکند. این نوع صندوقها برای افرادی که به درآمد ثابت ماهانه نیاز دارند، گزینهای بسیار مناسب محسوب میشوند.
در مقابل، برخی دیگر از صندوق های درآمد ثابت سودی به صورت نقدی پرداخت نمیکنند. در این صندوقها، سود حاصل از فعالیت صندوق به ارزش واحدها اضافه میشود و قیمت هر واحد بهتدریج افزایش پیدا میکند. سرمایهگذار زمانی سود خود را دریافت میکند که واحدهای صندوق را بفروشد. این مدل بیشتر برای افرادی مناسب است که دید میانمدت یا بلندمدت دارند و قصد دارند سود مرکب را تجربه کنند.
صندوق درآمد ثابت براساس نوع معامله
نحوه خرید و فروش واحدهای صندوق نیز یکی از معیارهای مهم دستهبندی صندوق های درآمد ثابت است. از این نظر، صندوقها به دو گروه اصلی تقسیم میشوند.
برخی صندوقهای درآمد ثابت قابل معامله در بورس هستند. این صندوقها نماد معاملاتی دارند و درست مانند سهام، در ساعات معاملات بازار سرمایه خرید و فروش میشوند. قیمت واحدهای این صندوقها بر اساس عرضه و تقاضا شکل میگیرد و معمولا اختلاف زیادی با ارزش واقعی داراییها ندارد. نقدشوندگی بالا و امکان خرید و فروش سریع، از مهمترین مزایای این نوع صندوقها است.
در مقاله صندوق های قابل معامله بورس یا ETF به بررسی جامع جزئیات و نحوه کارکرد این نوع صندوق سرمایه گذاری پرداخته ایم.
در مقابل، صندوقهای درآمد ثابت صدور و ابطالی خارج از بورس معامله میشوند. برای سرمایهگذاری در این صندوقها، سرمایهگذار باید مستقیما از طریق سایت یا سامانه اختصاصی صندوق اقدام کند. قیمت خرید و فروش واحدها بر اساس ارزش خالص داراییها محاسبه میشود و معاملات آنها محدود به ساعات رسمی بازار نیست.
صندوق های درآمد ثابت براساس کارکرد
در سالهای اخیر، صندوقهای درآمد ثابت با کارکردهای خاصتری نیز طراحی شدهاند که هر کدام هدف متفاوتی را دنبال میکنند. این صندوقها اگرچه در چارچوب درآمد ثابت قرار میگیرند، اما ویژگیهای متمایزی دارند.
صندوق درآمد ثابت اوراق دولتی
صندوقهای درآمد ثابت اوراق دولتی محافظهکارانهترین نوع صندوق درآمد ثابت محسوب میشوند. در این صندوقها، بخش بسیار بزرگی از داراییها، معمولا بیش از ۹۰ درصد، در اوراق بدهی منتشرشده توسط دولت و اسناد خزانه اسلامی سرمایهگذاری میشود.
از آنجا که دولت منتشرکننده این اوراق است، ریسک نکول یا عدم پرداخت سود و اصل سرمایه بسیار پایین ارزیابی میشود. به همین دلیل، این صندوقها کمریسکترین گزینه در میان صندوقهای درآمد ثابت هستند و نوسان آنها تقریبا ناچیز است.
صندوقهای مختص اوراق دولتی بیشتر مناسب افرادی هستند که به هیچ عنوان تمایل به پذیرش ریسک ندارند و حفظ سرمایه برای آنها در اولویت مطلق قرار دارد. البته باید توجه داشت که بازدهی این صندوقها نیز معمولا پایینتر از سایر انواع صندوق های درآمد ثابت است.
صندوق درآمد ثابت اهرمی
صندوق درآمد ثابت اهرمی ساختاری متفاوت با سایر انواع صندوق درآمد ثابت دارد. این صندوقها در واقع بخشی از ساختار صندوقهای اهرمی هستند و شامل واحدهای عادی و واحدهای ممتاز میشوند.
واحدهای عادی صندوقهای اهرمی ماهیت درآمد ثابت دارند و سرمایهگذاران این واحدها از سودی نسبتا ثابت و کمریسک بهرهمند میشوند. در مقابل، واحدهای ممتاز صندوق اهرمی ریسک و بازدهی بالاتری دارند و عملکرد آنها به نوسانات بازار وابسته است.
در صندوقهای درآمد ثابت اهرمی، سود واحدهای عادی تا حدی از عملکرد واحدهای ممتاز تامین میشود. به همین دلیل، در شرایطی که بازار وضعیت مناسبی داشته باشد، بازدهی واحدهای عادی میتواند بالاتر از صندوقهای درآمد ثابت معمولی باشد. البته این موضوع به معنای افزایش محدود ریسک نیز هست و سرمایهگذار باید به ساختار صندوق توجه ویژهای داشته باشد.
در مجموع، صندوقهای درآمد ثابت تنوع بالایی دارند و هر کدام برای هدف و نیاز خاصی طراحی شدهاند. انتخاب درست بین انواع صندوق درآمد ثابت ، نیازمند شناخت دقیق ویژگیها، میزان ریسک، شیوه پرداخت سود و افق سرمایهگذاری است. به همین دلیل، پیش از سرمایهگذاری، بررسی دقیق نوع صندوق و تطبیق آن با شرایط مالی شخصی اهمیت زیادی دارد.