بررسی 7 تفاوت حساب نتینگ و هجینگ + مدیریت ریسک در حساب نتینگ

حساب نتینگ و هجینگ در فارکس چیست؟

در بازار فارکس، حساب‌های نتینگ و هجینگ هر دو به‌عنوان استراتژی‌هایی برای کاهش ریسک معاملات به‌کار می‌روند. در حساب نتینگ، معامله‌گر برای مدیریت ریسک هیچ پوزیشن مخالفی باز نمی‌کند. در عوض، با شناسایی ساختار اصلی بازار، از حجم‌ تدریجی استفاده می‌کند؛ یعنی به‌جای وارد کردن کل حجم در ابتدای معامله، آن را به‌صورت پله‌ای وارد می‌کند.

در نهایت، تمامی حجم‌های وارد شده در پلتفرم متاتریدر با یکدیگر ترکیب شده و معامله‌گر تنها یک حجم نهایی را مشاهده می‌کند. این کار به تریدر امکان می‌دهد به یک موقعیت تثبیت‌شده برسد.

اما در حساب هجینگ، معامله‌گر می‌تواند همزمان با پوزیشن اصلی خود، یک پوزیشن مخالف نیز باز کند. این استراتژی برای کاهش ریسک بازار، استفاده می‌شود. در شرایطی که ساختار اصلی بازار صعودی است، اما قیمت موقتا کاهش می‌یابد، پوزیشن فروش به‌عنوان پوشش ریسک عمل می‌کند.

این روش برای معامله‌گرانی مناسب است که قصد ندارند پوزیشن‌های اصلی خود را ببندند و انتظار دارند قیمت به‌زودی به روند صعودی بازگردد. به این ترتیب، تریدر می‌تواند از کاهش قیمت نیز سود ببرد و ریسک کاهش قیمت را مدیریت کند.

تفاوت های مهم حساب نتینگ و هجینگ

نتینگ و هجینگ هر دو سیستم‌های مدیریت ریسک هستند که در موارد زیر تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند:

• هدف؛
• کاربرد؛
• حسابداری؛
• کارمزد؛
• ریسک؛
• انعطاف‌پذیری؛
• بازار.

در ادامه به بررسی تفاوت حساب نتینگ و هجینگ از جنبه‌های بالا می‌پردازیم:

هدف حساب نتینگ و هجینگ

هدف اصلی نتینگ در معاملات فارکس کاهش تعداد نمایش معاملات و ترکیب آن‌هاست؛ در نتیجه، معامله‌گر تنها یک موقعیت واحد را در صفحه اصلی خود مشاهده می‌کند.

اما در هجینگ، هدف اصلی کاهش ریسک از طریق باز کردن پوزیشن‌های مخالف است؛ بنابراین در صورت کاهش قیمت، تریدر زیانی نخواهد داشت.

کاربرد حساب نتینگ و هجینگ

نتینگ برای معامله‌گرانی مناسب است که ساختار اصلی بازار را شناسایی کرده و می‌خواهند از روند بلندمدت بازار بهره‌مند شوند. این روش بیشتر در بازارهای دارای روند مشخص کاربرد دارد. در مقابل، هجینگ برای معامله‌گرانی که دیدگاه کوتاه‌مدت دارند و می‌خواهند از نوسانات بازار استفاده کنند، مناسب است.

حسابداری حساب نتینگ و هجینگ

در حساب نتینگ به دلیل ادغام پوزیشن‌های معاملاتی، فرایند حسابداری ساده‌تری دارد، زیرا تنها یک پوزیشن باز وجود دارد. اما در حساب هجینگ، به دلیل تعداد پوزیشن‌های بیشتر در مسیر معامله، حسابداری نسبت به نتینگ پیچیده‌تر است.

کارمزد حساب نتینگ و هجینگ

با توجه به این‌که هرچه میزان معاملات بیشتر باشد، کارمزد بیشتری به بروکر پرداخت می‌شود، در حساب نتینگ به دلیل کم بودن تعداد معاملات، کارمزد کمتری محاسبه می‌شود. اما در حساب هجینگ ممکن است تعداد معاملات زیاد باشد و در نتیجه کارمزد بیشتری تعلق گیرد.

ریسک حساب نتینگ و هجینگ

در حساب نتینگ به دلیل اینکه معاملات تنها در یک جهت باز می‌شوند، ریسک بیشتری نسبت به معاملات هجینگ دارد. در هجینگ، به دلیل باز کردن معاملات در هر دو جهت، ریسک کلی حساب معاملاتی کاهش می‌یابد.

انعطاف پذیری حساب نتینگ و هجینگ

در حساب نتینگ، معاملات تنها در یک جهت انجام می‌شوند و انعطاف‌پذیری کمتری نسبت به هجینگ دارد. در حساب هجینگ، تریدر می‌تواند در هر دو جهت بازار معامله کند که این به او انعطاف بیشتری برای مدیریت ریسک می‌دهد.

بازار مناسب حساب نتینگ و هجینگ

هجینگ برای بازارهایی مناسب است که امکان معاملات دو طرفه را فراهم کنند و در هر دو سمت خرید و فروش نوسانات مناسبی داشته باشند. بازار فارکس و قراردادهای آتی از جمله این بازارها هستند که تریدر می‌تواند برای مدیریت پورتفولیو خود از استراتژی هجینگ استفاده کند.

حساب‌های نتینگ در بازارهای معاملات سهام، فارکس و قراردادهای آتی کاربرد دارند. همچنین، با توجه به شرایط فعلی بازارهای مالی و تأثیر رویدادهای جهانی مانند جنگ‌ها، نتینگ در معاملات فلزات گران‌بها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اگر به روش های مدیریت ریسک علاقه مند هستید پیشنهاد می کنم مقاله ریسک فری در فارکس چیست؟ را مطالعه کنید.

حساب‌های مدیریت ریسک نتینگ و هجینگ، کاربردهای مختص به خود را دارند و تریدرها باید بر اساس نیاز خود در بازارهای مالی یکی از این دو سیستم را انتخاب کنند.

محدودیت‌های استفاده از نتینگ و هجینگ

استفاده از این دو روش برای تریدرها محدودیت‌هایی دارد که آگاهی از آن‌ها برای عملکرد بهتر در بازارهای مالی ضروری است. در ادامه به این محدودیت‌ها می‌پردازیم:

محدودیت‌های نتینگ

حساب نتینگ، که یک استراتژی مدیریت ریسک یک طرفه است، محدودیت‌های زیر را دارد:

1. تریدر در حساب نتینگ فقط می‌تواند پوزیشن‌های مشابه باز کند و امکان معامله در دو طرف بازار را ندارد، در حالی که ممکن است در برخی شرایط بازار، پوزیشن‌های دوطرفه مفیدتر باشند.
2. با ترکیب تمامی حجم‌ها در حساب نتینگ، ممکن است در نوسانات شدید بازار، حساب معامله‌گر دچار چالش‌ های قابل توجهی شود.
3. در حساب نتینگ، ممکن است تریدرها دچار احساس امنیت کاذب شوند، به‌خصوص اگر بازار به‌طور یک طرفه حرکت کند. این دیدگاه که روند همیشه به همان صورت ادامه می‌یابد، می‌تواند منجر به تصمیمات اشتباه شود.
4. نتینگ انعطاف‌پذیری معامله را کاهش می‌دهد زیرا تریدر تنها در یک سمت بازار مجاز به معامله است. این مسئله ممکن است در شرایط بازار دوطرفه به زیان معامله‌گر باشد.

این موارد برای تریدرهایی که قصد استفاده از حساب نتینگ را دارند، باید به دقت در نظر گرفته شوند.

محدودیت‌های هجینگ

در سبک هجینگ نیز تریدرها با محدودیت‌هایی مواجه می‌شوند که آگاهی از آن‌ها برای استفاده بهینه از این روش ضروری است:

1. هجینگ به دلیل نیاز به باز کردن پوزیشن‌های متعدد و همچنین ایجاد پوزیشن‌های مخالف، هزینه‌های معاملاتی بیشتری نسبت به نتینگ دارد.
2. به دلیل وجود پوزیشن‌های متعدد و جهت‌های مختلف، مدیریت ریسک در حساب هجینگ برای تریدرهای تازه‌کار می‌تواند پیچیده و گیج‌کننده باشد.

به مواردی که محدودیت‌هایی در حساب هجینگ ایجاد می‌کند، اشاره کردیم. با این حال، برای انتخاب هر یک از این دو روش مدیریت ریسک، تریدرها باید بر اساس اهداف معاملاتی و استراتژی‌های خود، یکی از این دو سیستم را انتخاب کنند.

آنچه در مقاله تفاوت حساب نتینگ و هجینگ خواندیم:

در این مقاله، به تفاوت‌ حساب نتینگ و هجینگ پرداخته و ویژگی‌های هرکدام را در بازار فارکس توضیح دادیم. همچنین، بازارهای مالی مناسب برای هر روش را معرفی کرده و به محدودیت‌های موجود در استفاده از این روش‌ها اشاره کردیم. اطلاع از تفاوت حساب نتینگ و هجینگ به تریدرها کمک می‌کند تا بر اساس نیازهای خود و نوع بازار، بهترین سیستم مدیریت ریسک را انتخاب کنند.